• kazania,  rok A

    Które Królestwo wolisz?

    Mt 5,1-12 (IV niedziela zwykła A) Chrystus wychodzi dziś na górę w Galilei, gromadzi swoich uczniów i przedstawia im, proklamuje, ogłasza nową ideę – ideę, wizję swojego Królestwa, Królestwa Bożego. To swego rodzaju program założycielski, expose, albo konstytucja Królestwa Bożego. To program, za pomocą którego pragnie On przeprowadzić rewolucję światową. I ta rewolucja trwa! Ona dzieje się w sercach wszystkich, którzy przyjęli za swój, pokochali, ten program i żyją według niego. Potocznie nazywa się ich „chrystusowymi”, a więc chrześcijanami. Ale nie chodzi tu o ludzi ochrzczonych, polanych wodą w Imię Trójcy, zapisanych w księgach metrykalnych, ale o tych, którzy zaufali Jezusowi, uwierzyli Mu i weszli na „Jego drogę” czyli w Jego sposób…

  • uroczystości

    Znaleźliśmy JEGO gwiazdę… 

    (Uroczystość Trzech Króli; Iz 60, 1-6; Ef 3, 2-3a. 5-6; Mt 2, 1-12) Gdzie jest nowo narodzony Król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon. Tymi słowami Mędrcy ze wschodu pytali w Jerozolimie o miejsce narodzin nowego, niezwykłego Króla Żydowskiego. Wydarzenie to opisane przez Ewangelistę Mateusza było wielkim zaskoczeniem dla króla Heroda, ale nie aż tak wielkim dla ówczesnych arcykapłanów i uczonych ludu. Znali oni starożytną przepowiednię żyjącego 700 lat wcześniej proroka Micheasza, który zapowiadał, że Mesjasz, nowy władca w Izraelu, ma się narodzić w Betlejem judzkim: a ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca,…

  • kazania,  rok A

    Święto Świętej Rodziny

    Korzyści z czwartego przykazania Czy jest w Piśmie świętym jakaś księga napisana przez Jezusa? Tak! Jest! To ta której fragment słyszeliśmy przed chwilą. Nosi ona tytuł Księga Mądrości Syracha lub Księga Syracydesa albo Eklezjastyk. A jej autorem jest Jezus ben Syrach czyli Jezus syn Syracha. Nie chodzi oczywiście o naszego Pana Jezusa, który narodził się w szopce, umarł na krzyżu i zmartwychwstał, lecz o pewnego mędrca noszącego to samo imię co Pan Jezus – czyli „Jahwe zbawia” –  prowadzącego szkołę mądrościową w Jerozolimie około 180 lat przed naszym Panem Jezusem. Napisał on dla swych uczniów, dla wszystkich tych, którzy chcą pogłębić swoją więź z Bogiem, księgę – podręcznik zawierającą mnóstwo…

  • rozważania

    Cieszyli się z nią razem

    Łk 1,57-66 Gdy Elżbieta rodzi swego syna, to jej sąsiedzi i krewni odczytują to jako znak miłosierdzia Bożego względem niej. Tyle lat czekała wraz z mężem… Może już straciła nadzieję… A tu takie szczęście! Nie dziwi więc atmosfera radości jaka panuje w domu Zachariasza. Ale ważne jest by dostrzec nie tylko radość matki i ojca (co zrozumiałe), ale także radość ich krewnych i sąsiadów! Nie tylko rodzice się cieszą, ale wraz z nimi cieszę się (synechairon aute) ich bliscy. Nie jest to chyba postawa często dziś spotykana… Mam wrażenie, że u nas często radości jednych towarzyszy zazdrość innych. Możemy spekulować, że być może wśród krewnych Zachariasza był ktoś kto już…

  • rozważania

    Rozkapryszone dzieci

    Jezus wyrzuca dziś swoim słuchaczom, że są rozkapryszeni jak dzieci bawiące się na rynku. Nic im nie odpowiada! Każdy sposób objawienia się Jego Królestwa uważają za zły. Droga postu i pokuty do jakiej wzywał Jan? – Zła!„Zły duch Go opętał”. Droga radości, życia ufnego Bogu i pogodnego? – Zła! Bo to droga obżarstwa i pijaństwa! Fagos kai oinopotes! A więc żaden sposób w jaki Bóg próbuje dotrzeć do serc współczesnych Janowi i Jezusowi ludzi im nie odpowiada! Czy to nie jest pycha, gdy nic w życiu mi nie odpowiada i nic nie spełnia moich oczekiwań? Ani droga krzyża, ani droga światła! Obie są złe! Są ludzie, sądzę że i dziś, którym…

  • rozważania

    Ślepota

    Ojcowie Pustyni opowiadali, że jeśli zakryje się oczy wołu lub osłowi, to bez problemu można je zaprząc do kieratu lub żaren, a one bez sprzeciwu i oporu będą chodziły w koło obracając np. ciężki kamień młyński lub czerpiąc wodę. Bez tego nie chcą tego czynić. Jeśli człowiek jest ślepy, jeśli jest zaślepiony grzechem, pożądaniami, chorymi ambicjami, bezmyślnie zaspokajanymi potrzebami, nałogami, głodem konsumpcyjnym, to to wszystko odbiera mu osąd rozumu i sprawczość woli czyli światłość serca, i czyni z niego powolne narzędzie w rękach diabła. Szatan może z tym człowiekiem robić co che. Taki człowiek staje się całkowicie poddanym rękąm złego ducha narzędziem. Jest jak zwierze, np. pies na głodzie narkotykowym, który na…

  • "filozofijki"

    Bóg podarował mi siebie

    Dlaczego istnieję? Dlatego, że Bóg podarował mi siebie! Udzielił mi swego istnienia! Udzielił mi siebie więc jestem „cząstką Niego”. Ta cząstka – czyli ja –  musi odkryć swą boskość, musi uświadomić sobie Kim naprawdę jest! I nie tylko to uświadomić, ale też zacząć żyć zgodnie z odkrytą nową, Boską tożsamością. To się ma dokonać nie tylko na drodze intelektualnej, ale powinno przeniknąć całe moje, ludzkie jestestwo. Człowiek musi wejść w swego rodzaju „rezonans” z Bogiem, a więc każda cząstka mojego jestestwa doskonale harmonizuje z Boskim jestestwem. Jak odbiornik radiowy dostraja się do nadajnika… I stanie się to co powiedział św. Paweł: „Teraz już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2,20). …

  • kazania,  rok C

    Jaki jest twój Jezus Król?

    Pierwsze czytanie opowiada nam wydarzenia z początków panowania króla Dawida (ok. 1003 r.). Po śmierci jego poprzednika, króla Saula, Izrael był podzielony. Dawid rządził na północy, ale południową częścią królestwa rządzili krewni Saula. Po krótkiej wojnie domowej Izraelici zwracają się do Dawida z prośbą, aby był także ich królem. Wszak i my jesteśmy „kości twoje i ciało”, tzn. jesteśmy z jednego rodu, doskonale znamy twoje losy. Weź nas więc w opiekę. I Dawid zgadza się, by zostać ich królem. Zawiera tam z nimi przymierze. Nadaje się na ich króla, bo nie jest „odklejony o rzeczywistości” lecz doskonale zna bolączki swojego narodu oraz ich marzenia. Faktycznie, jego panowanie – choć długie i pełne…

  • rozważania

    Kerygmat a Ewangelia

    To niesłychane, że Apostołowie po zesłaniu Ducha Świętego skupili się na opowiadaniu o śmierci i zmartwychwstania Jezusa! Nie opowiadali o jego życiu, cudach, nauce, ale o tym niezwykłym fakcie, który rozegrał się w sumie w 3 dni. I co więcej, zdaje się, że nawet pierwsi odbiorcy tego nauczania nie interesowali się aż tak bardzo wcześniejszym życiem Jezusa, ile właśnie tym wydarzeniem: że zmartwychwstał. Być może było tak dlatego, że wielu z nich te nauki Jezusa znało „z pierwszej ręki”, że Go słuchali osobiście i wiedzieli cuda. Dlatego bardziej interesowało ich to czego nie wiedzieli, czego świadkami byli tylko ci nieliczni – zmartwychwstaniem. Na tym skupili swą uwagę, a więc i Apostołowie do tego się głównie…

  • kazania

    Ludzie z charakterem

    Słyszeliśmy pewnie nie raz, że o kimś się mówi, że ten to „ma CHARAKTER”, że ma „twardy charakter”, że ma „trudny charakter,” albo że jest „człowiekiem z charakterem”, jest „charakterny”. Co to jest ten charakter? Greckie słowo-rzeczownik „chraks” znaczy „pal”, taki pal, który jest wbity na granicy posesji, jako znak pozwalający na odróżnienie granicy jednej posesji od drugiej. Taki twardy, sztywna, nienaruszalny słup graniczny. Czasownika zaś „charassejn” znaczy „przycinać, karbować”. I od tych słów wywodzi się definicja słowa „charakter”. W przenośni przez „charakter” rozumiano duchowe oblicze człowieka czyli właściwy mu, stały, niezmienny sposób myślenia, postępowania, mówienia i działania. Charakter wyrażał więc stałe usposobienie wewnętrzne człowieka, nadające postępowaniu człowieka jednolity kierunek. Cechę…